آغازی نو
پرنیان من ! روی سخنم در اولین پست این وبلاگ ، با خودته . راستش یه توضیحاتی بدم و یه ببخشیدهایی بگم . اول میگم ببخشید که اینقدر دیر این وبلاگ را برات باز کردم . خوشگل مامان ! خیلی سرم شلوغ پلوغ بود . بعد دنیا اومدنت با یک تحول جدید در زندگی روبرو شدم که باید همه عشق مادری را مساوی تقسیم می کردم و از اونجا که بار اولم بود ،گیج و منگ شدم و کلی از خیلی چیزها دور شدم و به شماها نزدیک . می دونی که عشق مامان و بابا هستی . خیلی دوست داررم عزیز دلم ! ...




